ALTIN 453,52
DOLAR 7,8550
EURO 9,4078
BIST 10,4903
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
İstanbul 9°C
Yağışlı

GELİRLER POLİTİKASI

15.06.2020
267
A+
A-
GELİRLER POLİTİKASI

Enflasyonu kontrol altına almak ve gelir dağılımında adaleti sağlamak amacıyla devletin ücret ve fiyatlara doğrudan müdahale etmesine yani ücret ve fiyatları dondurmak yoluyla doğrudan piyasaya müdahale etmesine gelirler politikası denir. Devletin bu politika aracına maliye ve para politikalarının tek başına yeterli olmadığı durumlarda bir tamamlayıcı olarak başvurmaktadır.

1929 Bunalımından sonra durgunluk ve enflasyona karşı uygulanan Keynesyen maliye politikaları 1970’lere gelindiğinde yeterli olmamaya başlamıştır. Çünkü Keynes’e göre işsizlik ile enflasyon ters yönlü bir ilişkiye sahiptir. Ancak 1970’li yıllarda Dünya daha önce görmediği bir ekonomik durumla karşı karşıya kalmıştır: stagflasyon. İşsizlik ve enflasyonun birlikte görülme halidir. Böyle bir durumda genişletici maliye politikası uygulandığı zaman işsizlik sorunu çözülecek ancak enflasyon daha da artacaktır. Tam tersi daraltıcı maliye politikası uygulandığında enflasyon kontrol altına alınmış olacak ama bu seferde işsizlik daha da artmış olacaktır. Bu nedenle stagflasyon karşısında net bir maliye politikası yapılamamaktadır.

Gelirler politikası da stagflasyon durumunda başvurulan araçlardan biri olmuştur. Gelirler politikası uygulamada kısa ve uzun dönemli olarak belirlenmektedir. Kısa dönemli politikası savaş, kriz gibi olağanüstü dönemlerde ücret-fiyat dondurulması şeklinde uygulanmaktadır. Uzun dönemlide ise devletin emredici müdahaleleri yerini sosyal diyaloglar kurularak ücret ve fiyatlar üzerinde doğrudan ve dolaylı olarak devlet müdahalesi şeklinde gerçekleşmektedir. Uzun dönemli uygulamada emek sermaye iş birliği başlıca şartlardandır. Devletin bu politikasında amacına ulaşabilmesi için sosyal tarafların bir araya gelerek karşılıklı fedakârlıklar içeren yaklaşımları benimsemeleri gerekmektedir.

Ancak günümüzde işçi ve işveren sendikaların varlığı ve bunların pazarlık gücü gibi faktörleri uzlaşmanın sağlanmasını zorlaştırmaktadır. Devletin bu politikasında başarılı sonuçları kısa dönemde elde edeceği uzun dönemde ise aynı başarıyı yakalayamayacağı aksine ücret ve fiyatların harici bir müdahale ile sınırlandırılmasının uygulamada ekonomik istikrarı bozacağı görüşleri hakimdir. Dünya üzerinde uygulamalarına bakıldığında 2. Dünya savaşından sonra birçok gelişmiş ülke bu politikayı uygulamış kısa dönemde başarı elde etmiştir. Uzun dönemde ise ancak uzlaşma şartıyla başarı sağlanabilmiştir.

ZİYARETÇİ YORUMLARI - 0 YORUM

Henüz yorum yapılmamış.